هر نعمتى را نزد هر كسى مىبيند از او زايل شود و به دست وى برسد . چنين شخصى دچار جهل و حرص است ، زيرا آرزو مىكند كه همهء نعمتها و خيراتى كه براى همهء مردم حاصل است از آن او باشد ، يعنى امرى كه بىشك محال است و اگر هم ممكن باشد بهره مندى از آنها امكانپذير نيست ، و اگر حريص نبود چنين آرزويى نمىكرد ، و اگر عالم بود اين آرزو را با نيروى عقل از خود دفع و طرد مىنمود . ( تنبيه ) بعضى از عوامل و اسباب مذكور ، همان گونه كه مقتضى است كه حسود آرزوى زوال نعمت و خوشى از ديگران كند همين طور اقتضا دارد كه آرزوى بلا و گرفتارى براى صاحبان نعمت بنمايد . جز اينكه آنچه از حسد شمرده مىشود همان قسم اول است ، و دومى از عداوت شمرده مىشود ، و عداوت اعم از حسد است ، زيرا دشمنى آرزوى وقوع مطلق ضرر براى دشمن است ، خواه زوال نعمت يا حدوث بلا و مصيبتى باشد . و حسد صرفا آرزوى زوال نعمت است .